عشق

آسمان پاييزی است...

دل ما غنچه نشکفته...

خود ما يکسره پژمرده...

همه انسانيم ...

روح ما آهن نيست...

راستی مهربانی چيست؟

عشق يعنی چه؟

معنای پرستو را که می داند ؟

اما تو ...

تو از تبار پاييز رنگارنگی...

اين را خوب ميدانم...

اين را هم می فهمم...

ای غريب آشنا...

سخاوت در دستت بود که آمدی...

و بوی صداقتت...

فضای قلبم را آکنده از مهر کرد...

و بگذار آهسته بگويم...

عشق را در تو يافتم...